درخت سیب نیوتون
درخت سیبی که “نیوتن” در زیر آن مشغول استراحت بود و پس از افتادن سیبی در مقابلش بصورت اتفاقی جاذبه را کشف کرد در گرانتام انگلیس است.
سال ۱۶۶۶؛ طاعون بزرگ لندن در حال گرفتن جان هزاران نفر و فراری دادن بازماندهها به مناطق دورافتاده بود. در میان این بازماندهها، آیزاک نیوتن جوان بود که پس از چهار سال تحصیل در دانشگاه کمبریج، مجبور شد برای مدتی به عمارت وولزتورپ، خانهی روستایی مادرش، پناه ببرد و در آنجا به معمای چرخش ماه به دور زمین بیندیشد. تا اینکه یک روز که زیر درخت سیب باغ عمارت نشسته بود و از هوای تمیز و چهچه پرندگان لذت میبرد، سیبی از درخت جدا شد و به سرش برخورد کرد؛ و در این لحظهی تاریخی و سرنوشتساز بود که نیوتن قانون گرانش را کشف کرد.
رابطه افتادن سیب از درخت با نیروی جاذبه
مشهور است که نیوتن پس از مشاهدهی اینکه سیبها همیشه بهطور عمود روی زمین میافتند، چندین سال مشغول کار روی فرمولهای ریاضی بود تا نشان دهد چطور نیروی گرانش با مجذور فاصلهی میان دو جسم رابطهی عکس دارد؛ اما آیا مدرکی وجود دارد که ثابت کند نیوتن واقعاً از افتادن سیب برای رسیدن به نیروی گرانش الهام گرفته بود؟
در همین ابتدا باید بگوییم که از خود نیوتن هیچ نوشتهای در دست نیست که ماجرای افتادن سیب در آن شرح داده شده باشد؛ اما مدارک دیگری وجود دارد که نشان میدهد نیوتن در سن پیری دربارهی نقش کلیدی درخت سیب در کشف بزرگ و تاریخیاش با دیگران صحبت کرده بود.
