پولدار و بیکار
هاتف آن روز به من مژده این دولت داد،که بدان جور و جفا صبر و ثباتم دادند
پولدار و بیکار:

عصر یک روز جمعه که از کوه بر میگشتم در میدان ورودی شهر،سوار تاکسی شدم.در مدت زمانی که منتظر بودم تا مسافران تاکسی تکمیل و ماشین راه بیفتد،راننده از من سوال کرد:
چطور بود؟
گفتم عالی!
گفت یعنی سه چهار کیلو دشت کردید؟
گفتم چی؟
گفت ماهی دیگه!
تازه فهمیدم ایشان باتوم یا عصای کوهنوردی من رو با لانسر ماهیگیری اشتباه گرفته است!
گفتم ولی من کوه رفته بودم!
گفت آهان،پس خوش به حالتون!.
گفتم چرا خوش به حالم؟.
گفت از اینکه هم پول دارید و هم بیکارید می روید کوه تفریح می کنید!.
پیش داوری



تا آلان برای شما پیش آمده که در قبال چنین قضاوتهایی به عبارت دقیقتر پیش داوری ها چه عکس العملی باید نشان دهید؟.
از طرفی می خواهید پاسخش را بدهید،از طرف دیگر می بینید طرف آنقدر از مرحله پرت است که نه تاکنون شمارو دیده،نه شناخته،پیشاپیش و سریع قضاوتتان می کند!.خسته اید حوصله بحث ندارید،ولی اگر سکوت هم بکنید دال بر تائید قضاوتش تلقی شده و بر اشتباه خود باقی خواهد ماند.


راستش بنظرم اگر بخواهیم کوهنوردی را در زمره ورزشها ارزیابی کنیم می توان گفت غریبترینشان است.کوهنورد نه مدال دارد نه پاداش نه تشویق و نه هیچ چیز دیگر،تازه نگاه غالب مردم به آن به همین شکلیست که توضیح داده شد.

واقعا کدام آدم پولدار بیکار پیدا میشود که از خواب خوش صبح سحر بزند با کوله پشتی عازم کوه گردد تازه،مورد پیش داوریهای جورواجور هم قرار بگیرد؟.
کوهنوردی ورزش دل


کوهنوردی یک ورزش استقامت و مقاومت و صبر و تلاش توام با تدبیر و خونسردی برای رسیدن به هدفی مشخص است که لزوما و حتما قله نیست.تمرین استقامت در قبال همه مسایل و مشکلات زندگی فردی و اجتماعیست.لبخند کوهنوردان روی قله،متاثراز غرور و نمایش توانمندی شان بر فتح قلل نیست که پاداش صبر هوشمندانه و تحمل مدبرانه و تاب آوریشان بر سختی ها و صعوبت مسیر و در نهایت قرار گرفتن بر بلنداست که درسی مفید برای پیمایش ایمن کوره راه پر تنش زندگی فردی و اجتماعی ما آدمیان هست.

کوهنوردی راهی و روشی برای شناخت است.شناخت خود،شناخت طبیعت،زندگی در طبیعت،کشف طبیعت،دمی تامل و رجعت به گذشته،آگاهی از زندگی نیاکان و چگونگی تعاملشان با طبیعت و اجزای آن و دیگر فرزندان طبیعت.




کوهنوردی روشی برای کسب آگاهیست.
مگر انسانها با مطالعه و خواندن کتاب به دنبال چی هستند؟چرا اینهمه وقتشان را صرف مطالعه و کتابخانه و مدرسه و دانشگاه می کنند؟.
چرا آدمها به مسافرت می روند؟اینهمه هزینه هتل و هواپیما و…می کنند،از شهری به شهری،از کشوری به کشوری،رنج سفر را بر خود هموار می کنند که چه شود؟
تازه در گذشته ها که وسایل نقلیه به راحتی امروز نبود همه این رنج ها با پای پیاده یا استر و شتر و…انجام میشد و چه سفرنامه های جذاب که نوشته نمی شد!.
پولدار و بیکار




حساب کوهنوردی،طبیعت گردی و…چنانچه از حساب لیدرهای منفعت جو و تجارت پیشه که متاسفانه این روزها رایج شده خارج و درمسیر مطلوبش طی طریق کند.راهیست برای ارتقا دانش و آگاهی و اطلاع از محیط اطراف،از شهر از کشور از زمین و سرنوشتن،گذشته انسانها و بطور کل جانداران و موجوداتی که آمدند و زیستند و رفتند و تنها شاید الان نشانه هایی از آنان مانده باشد.مشاهده یک آمونیت در نزدیکی قله،یا مشاهده رشته کهکشان راه شیری در یک شب مهتابی یا سقوط و بارش شهابها و…انسان اهل فکر را به هزاران و بلکه میلیونها سال در گذر زمان سیر می دهد و او را به تفکر و تامل در خصوص گذشته خود و موقعیت فعلیش وا می دارد.این همان چیزی ست که همه انسانها تشنه دانستن آنند و از نیمکت مدرسه تا چادرهای کمپ کوهنوردی بر بلندای قله ها در پی آنند.

کوهنوردی ورزش عرض اندام و نمایش توان و قدرت ودیده شدن نیست که همتی هست برای بهتر دیدن،بهتر درک کردن و بیشتر دانستن،اینکه چگونه و از کجا آمده ایم و به کجا رهسپاریم.

کوهنوری ورزشیست دلی و کوهنوردان از قشر مرفهین متمول نیستند،که جویندگان آگاهی و طالبان کشف مجهولات این جهانند و در پاکوبهای کوهستان عاشقانه گام می نهند و حسابشان با آنان که به این ورزش با رویکرد تجاری می نگرند و از این طریق امرار معاش می نمایند جداست.
پولدار و بیکار




