نادانی:
شصت سال پیش همهچیز میدانستم، امروز هیچ چیز نمیدانم!
کتاب خواندن، یک کشفِ پیشروندهی مهیج است،تا مدام به نادانیات پی ببری!
ويل_دورانت
پارس گیلدا
نادانی
این سوال برای خیلی ها مخصوصا در عصر رسانه و انفجار اطلاعات که مطالب با سرعت نور پخش ونشر ودر اختیار همگان قرار میگیرد مطرح است که چرا باید کتاب بخوانیم؟.وقتی اینقدر سریع اطلاعات در اختیار ما قرار میگیرد،وقتی میتوانیم با یک سرچ ساده اطلاع گزینشی ومورد نظرمان را براحتی از لابلای انبوه مطالب کتابها بیرون بکشیم از اینترنت بیرون کشیده واستفاده کنیم پس چرا باید وقت بگذاریم و کتاب بخوانیم؟.
این دلایل وانبوه دلایل مشابه دیگر هیچوقت آدمی را که مزیتش نسبت به موجودات دیگر تفکر است از مطالعه و خواندن کتاب بی نیاز نمیسازد.افزایش اطلاعات عمومی به سریعترین روش ممکنه و اقدام به هرکاری براساس آگاهی و دانش البته امر خوب وپسندیده و درستی ست.ولی خواندن کتاب که باعث انسجام افکار وآشنایی با تجارب واندیشه های دیگران وافزایش سطح عمومی درک وشعور و معرفت و اشراف آدمیان به جهان هستی میشود را نمیتوان صرفان با چند خط اطلاعات یا نوشته های موجود در فضای مجازی یا سایتها که تازه در انتقال آنها نیز نمیتوان مطمئن بود رعایت امانت شده است یا خیر معاوضه و جایگزین نمود.
هر کتاب ماحصل تجربه حداقل یک زندگی ست .کسی که کتابهای فراوانی میخواند یعنی تجارب چندین نفر را باخود به همراه دارد.مطمئنا چنین شخصی بهتر میتواند از این سرمایه گرانسنگ جهت ایجاد یک زندگی با کیفیت برای خود ودیگران سود ببرد.
