قله خشچال:
قله خشچال یا خشتچال یا خشته چال یکی از قلل خط الراس اصلی رشته کوه البرز محسوب میشود.
ارتفاع این قله روی تابلو4180 متر از سطح دریا درج گردیده ولی در جاهای دیگر اعداد و ارقام دیگری ذکر شده است.آنچه که ما با جی پی اس نرم افزار تلفن همراه دیده ایم3939 متر می باشد.
این قله چندین مسیر صعود دارد.عمومی ترین مسیر صعود به این قله دریاچه زیبای اوان می باشد.دریاچه اوان محصور بین چهار روستای اوان،زرآباد،زواردشت و ورین شهرستان معلم کلایه در الموت شرقی است. می باشد.
مسیر ورود به دریاچه اوان از جاده الموت مخصوصا در خردادماه که تاریخ صعود ما بود بسیار چشم نواز و رویایی است.جاده پیچ در پیچ پس از عبور از میان باغات میوه شامل البالو و گیلاس و گردو و مزارع برنج و رودخانه خروشانش در نهایت به دریاچه توریستی و زیبای اوان ختم می گردد.
از جوار دریاچه سوار خودروهای محلی پاترول یا نیسان شده و از طریق یک جاده خاکی واز دل مراتع سرسبز وخرم که رویشگاه انواع گیاهان دارویی و خوراکی منجمله کنگر،ریواس و…است وارد پناهگاه می شویم.
لازم به ذکر است اگرچه جاده به پناهگاه ختم میگرد ولی بدلیل برفگیر بودن گردنه های آن ممکن است خودرو نتواند تا انتهای مسیر را بپیماید.کما اینکه ما ناچار شدیم بخشی از مسیر را با کوله سنگین و پیاده طی نمائیم.




پناهگاه

پناهگاه در ارتفاع 3290 متری از سطح دریا واقع است.پناهگاهی تمیز ومرتب دارای فضای کافی وامکانات نسبتا خوب(نسبت به دیگر پناهگاههای کوهنوردی کشور) برای اسکان و نیز داری دو فقره سرویس بهداشتی.
گفتنی ست بدلیل عبور لوله آب پناهگاه از میان یخ و برف در طول سه کیلوتری سرچشمه اصلی،ممکن است در اکثر ایام سال بدلیل برودت مسیر و در نتیجه یخ زدگی لوله انتقال آب،پناهگاه فاقد آب باشد.کما اینکه در تاریخ های 14 و14 خرداد 1405 که تاریخ صعود ما بود،لوله فاقد آب لوله بوده است.
بنابراین کوهنوردان قبل از صعود باید به فکر آب مورد نیاز ایام صعودشان اعم از ششتشو ویا آشامیدنی باشند.

استارت صعود ما در ساعت 5:15مورخ15/3/1405 انجام پذیرفت.
در نهایت پس از سه ساعت تلاش سخت و دست به سنگ در ساعت 8 صبح جملگی روی قله بودیم.

عکسهای انفرادی و جمعی گرفتیم.
بالاخره قله







نهار خورردیم و کوله ها را بستیم به سمت دریاچه اوان(محل استقرار خودروها) راه افتادیم.
البته در طول مسیر کلی ریواس تازه هم برداشت کردیم.
به این ترتیب برنامه این صعود هم به خیری وخوشی بسته شد.جای همه همنوردانی که نبودند و این گزارش را می خوانند سبز وخالی.
تا درودی دیگر بدرود
قله خشچال




